Death Row

Hoewel ik mijn blog meestal gebruik voor creatieve en onschuldige berichtjes, voel ik nu toch de behoefte om iets te schrijven over een indrukwekkende documentaire die donderdagavond op tv was: ‘Code Rood: Doodstraf’ door Jessica Villerius. De documentaire vertelt het verhaal van de staat Texas waarin nog altijd veel mensen worden geëxecuteerd.

Ik vind het moeilijk te bevatten dat mensen serieus kunnen geloven dat moord met moord bestrijden een effectieve oplossing is, nog los van alle onschuldige gevangenen die per ongeluk ter dood worden gebracht. Natuurlijk kan ik me goed voorstellen hoe een moeder de dringende behoefte kan hebben om de moordenaar van haar kind eigenhandig een kopje kleiner te maken. Het is begrijpelijk dat mensen in heftige situaties vanuit hun primaire gevoelens, hun oergevoelens, reageren. Maar is het juist dan niet de taak van ‘de maatschappij’ om voorbij die primitiviteit te kijken en een meer constructieve oplossing te vinden? Is dat niet wat ‘beschaving’ betekent? Als wij ons niet hadden ontwikkeld door de eeuwen heen, als wij niet ‘beschaafd’ zouden zijn geworden, dan renden we nu nog als naakte chimpansees achter elkaar aan om elkaars bananen te jatten, hier en daar wat kopstoten uit te delen en vervolgens nog een fijn robbertje te n**ken met een willekeurige groepsgenoot.

Misschien is dat het probleem in de Verenigde Staten. Het land is jong en heeft niet zo’n lange geschiedenis als bijvoorbeeld Europa (los van alle Natives uiteraard). Misschien heeft de beschaving in de VS nog niet voldoende tijd gehad om te rijpen. Toch wordt dat argument eigenlijk meteen ongeldig verklaard door de film ‘Bowling for Columbine’ uit 2002. Die film beschrijft onder meer hoe er in de Verenigde Staten voortdurend doden vallen door wapenmisbruik, terwijl er in (het niet veel oudere) Canada minstens evenveel wapens zijn maar er zelden ongelukken mee gebeuren. Wat is het probleem toch daar in de USA..?

Hoe dan ook: Ik ben er heilig van overtuigd dat haat met haat bestrijden alleen maar leidt tot meer haat. En hoewel bewijs voor die stelling op een grote schaal als die van de VS moeilijk te leveren is, zie ik de bewijzen voor mijn theorie dagelijks op microniveau. Als ik met de kinderen uit mijn klas praat over het oplossen van conflicten, kan ieder kind vertellen waarom het niet slim is om schelden met schelden te beantwoorden, of slaan met slaan. Het heeft nog nooit een ruzie opgelost. En uiteraard is het plegen van een moord wel andere koek en kan dat niet worden opgelost met een stevig gesprek, maar een onomkeerbare executie is wel het andere uiterste…  Hoe kun je een bevolking, de kinderen, ooit beschaafde en liefdevolle normen en waarden meegeven als uiteindelijk moord gewoon met moord wordt beantwoord?

De documentaire is wat mij betreft zeer de moeite waard en biedt weer voldoende stof tot nadenken. Je kunt ‘m hier bekijken: http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1390054

Spread the love! Volgende keer weer gewoon een blije knutsel! 🙂

IMG_20140118_220756

Doe-het-zelf-tip: Een kaars in bijvoorbeeld een kooitje geeft een prachtig motief op je muur. Ik kocht mijn kooitje voor 1 of 2 euro op de grootste vlooienmarkt van Europa in de IJhallen (www.ijhallen.nl), maar op dit moment kun je ze overal vinden omdat kooitjes nogal ‘trendy’ zijn…

 

Advertisements

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s